INDEX
LEARNIV.com  >  nl  >  regelmatige werkwoorden  >  accept


Vervoeging van het werkwoord accept

Vertaling: aanvaarden

Infinitief

accept

/əkˈsɛpt/

Verleden tijd

accepted

/æk.ˈsɛp.tɪd/

Voltooid deelwoord

accepted

/æk.ˈsɛp.tɪd/




   
   

Vervoeging [accept]

Conjugatie is de creatie van afgeleide vormen van een werkwoord zijn hoofdonderdelen van inflectie (verandering van vorm volgens grammaticale regels). Zo kan het werkwoord "onderbreking" worden geconjugeerd vormen de woorden breken, pauzes, brak, gebroken en breken.

De term conjugatie wordt alleen toegepast op de verbuiging van werkwoorden, en niet andere delen van spraak (verbuiging van naamwoorden en bijvoeglijke naamwoorden heet declinatie). Ook wordt vaak beperkt tot aanduiding van de vorming van eindige vormen van een werkwoord - deze kunnen worden aangeduid als geconjugeerde vormen, in tegenstelling tot niet-eindige vormen, zoals de infinitief of gerund, die meestal niet voor de meeste te markeren grammaticale categorieën.

vervoeging is ook de traditionele naam voor een groep van werkwoorden die een soortgelijke vervoeging patroon in een bepaalde taal (een werkwoord klasse) te delen. Een werkwoord niet alle standaard conjugatie patronen van de taal niet volgt wordt gezegd dat een onregelmatige verb .

  ...   ... Meer informatie

Cadeau

I
accept 
you
accept 
he/she/it
accepts 
we
accept 
you
accept 
they
accept 

Onvoltooid tegenwoordige tijd

I
am accepting 
you
are accepting 
he/she/it
is accepting 
we
are accepting 
you
are accepting 
they
are accepting 

Verleden tijd

I
accepted 
you
accepted 
he/she/it
accepted 
we
accepted 
you
accepted 
they
accepted 

Onvoltooid verleden tijd

I
was accepting 
you
were accepting 
he/she/it
was accepting 
we
were accepting 
you
were accepting 
they
were accepting 

Voltooid tegenwoordige tijd

I
have accepted 
you
have accepted 
he/she/it
has accepted 
we
have accepted 
you
have accepted 
they
have accepted 

Tegenwoordige tijd continue

I
have been accepting 
you
have been accepting 
he/she/it
has been accepting 
we
have been accepting 
you
have been accepting 
they
have been accepting 

Voltooid verleden tijd

I
had accepted 
you
had accepted 
he/she/it
had accepted 
we
had accepted 
you
had accepted 
they
had accepted 

Past perfect continue

I
had been accepting 
you
had been accepting 
he/she/it
had been accepting 
we
had been accepting 
you
had been accepting 
they
had been accepting 

Toekomst

I
will accept 
you
will accept 
he/she/it
will accept 
we
will accept 
you
will accept 
they
will accept 

Future continue

I
will be accepting 
you
will be accepting 
he/she/it
will be accepting 
we
will be accepting 
you
will be accepting 
they
will be accepting 

Toekomst perfect

I
will have accepted 
you
will have accepted 
he/she/it
will have accepted 
we
will have accepted 
you
will have accepted 
they
will have accepted 

Future perfect continue

I
will have been accepting 
you
will have been accepting 
he/she/it
will have been accepting 
we
will have been accepting 
you
will have been accepting 
they
will have been accepting 

Voorwaardelijk
(Conditional)
[accept]

causaliteit (ook aangeduid als veroorzaking of oorzakelijk) is beïnvloeding waarbij één gebeurtenis, proces, toestand of voorwerp (een oorzaken) draagt ​​bij aan de productie van andere gebeurtenis, proces, toestand of voorwerp (invloed) waarvan de oorzaak is gedeeltelijk verantwoordelijk voor de werking en het effect is mede afhankelijk van de oorzaak. In het algemeen is een werkwijze heeft vele oorzaken, die eveneens wordt gezegd dat oorzakelijke factoren, en liggen allemaal in het verleden. Een effect kan op zijn beurt een oorzaak van, of oorzakelijke factor voor vele andere effecten, die allemaal liggen in de toekomst.

voorwaardelijke wijs (afgekort cond) een grammaticale zin gebruikt in voorwaardelijke zin een propositie waarvan de geldigheidsduur is afhankelijk van een bepaalde voorwaarde, eventueel counterfactuele.

Engels heeft geen verbuigend (morfologische) voorwaardelijke wijs, behalve in zo veel als de modale werkwoorden kunnen, macht, wel en niet zou kunnen in sommige contexten worden als voorwaardelijke vormen van kan beschouwd, kan, zal en zal respectievelijk. Wat is het Engels voorwaardelijke wijs (of alleen de voorwaardelijke) genoemd wordt gevormd periphrastically met behulp van de modale werkwoord zou in combinatie met de kale infinitief van de volgende werkwoord. (Af en toe moet wordt gebruikt in plaats van zou doen met een first person onderwerp -.. Zien, zullen en zal ook de eerder genoemde modale werkwoorden had kunnen, mogen en moeten kunnen vervangen zou doen om de juiste modaliteit in aanvulling op conditionaliteit express)

  ...   ... Meer informatie

voorwaardelijke aanwezig
(Conditional present)

I
would accept 
you
would accept 
he/she/it
would accept 
we
would accept 
you
would accept 
they
would accept 

Voorwaardelijke onderhavige progressieve
(Conditional present progressive)

I
would be accepting 
you
would be accepting 
he/she/it
would be accepting 
we
would be accepting 
you
would be accepting 
they
would be accepting 

voorwaardelijke perfect
(Conditional perfect)

I
would have accepted 
you
would have accepted 
he/she/it
would have accepted 
we
would have accepted 
you
would have accepted 
they
would have accepted 

Voorwaardelijke perfectioneren progressieve
(Conditional perfect progressive)

I
would have been accepting 
you
would have been accepting 
he/she/it
would have been accepting 
we
would have been accepting 
you
would have been accepting 
they
would have been accepting 

Subjunktiv
(Subjunktiv)
[accept]

subjunctief is een grammaticale stemming, een kenmerk van de uitspraak dat de houding van de spreker in de richting van het aangeeft. Conjunctief vormen van werkwoorden worden meestal gebruikt om verschillende staten van uitdrukken onwerkelijkheid, zoals: wens, emotie, mogelijkheid, oordeel, mening, verplichting, of een actie die nog niet heeft plaatsgevonden; de precieze situaties waarin ze gebruikt worden variëren per taal. De conjunctief is een van de irrealis stemmingen, die verwijzen naar wat niet per se echt. Het wordt vaak in contrast met de indicatieve, een indicatief die hoofdzakelijk wordt gebruikt om dat er iets aan te geven is een constatering van een feit.

subjunctieven het vaakst voorkomen, maar niet uitsluitend, in bijzinnen, in het bijzonder die-clausules. Voorbeelden van de conjunctief in het Engels zijn te vinden in de zinnen: "Ik stel voor dat u voorzichtig zijn" en "Het is belangrijk dat ze blijven aan uw zijde."

De aanvoegende wijs in het Engels is een clausule type dat wordt gebruikt in sommige contexten waarin niet-reële mogelijkheden, bijvoorbeeld beschrijven "Het is cruciaal dat je hier te zijn" en "Het is van cruciaal belang dat hij vroeg aan te komen." In het Engels, de conjunctief is syntactische in plaats van inflectionele, aangezien er geen specifiek conjunctief werkwoordsvorm. Veeleer conjunctief clausules werven de naakte vorm van het werkwoord die ook wordt gebruikt in diverse andere constructies.

  ...   ... Meer informatie

Present conjunctief
(Present subjunctive)

I
accept 
you
accept 
he/she/it
accept 
we
accept 
you
accept 
they
accept 

Past conjunctief
(Past subjunctive)

I
accepted 
you
accepted 
he/she/it
accepted 
we
accepted 
you
accepted 
they
accepted 

Past perfect conjunctief
(Past perfect subjunctive)

I
had accepted 
you
had accepted 
he/she/it
had accepted 
we
had accepted 
you
had accepted 
they
had accepted 

Imperativ
(Imperativ)
[accept]

gebiedende wijs is een grammaticale stemming die vormen een opdracht of verzoek.

Een voorbeeld van een werkwoord gebruikt in de gebiedende wijs is het Engels zinsnede "Go." Een dergelijke imperatieven impliceren een tweede persoon onderwerp (je), maar sommige andere talen hebben ook eerste en de derde persoon eisen, met de betekenis van "laten we (iets te doen)" of "laat ze (iets te doen)" (De formulieren kunnen alternatief cohortative en jussive) worden genoemd.

  ...   ... Meer informatie

Imperativ
(Imperativ)

I
accept 
you
Let´s accept 
he/she/it
accept 
we
 
you
 
they
 

Deelwoord
(Participle)
[accept]

In taal-, a participle (ptcp) is een vorm van nonfinite werkwoord omvat perfective of continuatieve aspect in talrijke tijden. Een participium kan eveneens als een bijvoeglijk naamwoord of een bijwoord. Bijvoorbeeld, in "gekookte aardappelen", gekookte de deelwoord van het werkwoord kook, adjectivally modificeren van de aardappel naamwoord; in "liep ons haveloze," haveloze is het voltooid deelwoord van het werkwoord vod, bijwoordelijk kwalificatie van het werkwoord liep.

  ...   ... Meer informatie

Onvoltooid deelwoord
(Present participle)

I
accepting 
you
 
he/she/it
 
we
 
you
 
they
 

Voltooid deelwoord
(Past participle)

I
accepted 
you
 
he/she/it
 
we
 
you
 
they
 











regelmatige werkwoorden & Onregelmatige werkwoorden